ای هستِ تو پنهان شده، در هستیِ پنهان من

بعضی شبا، بعضی ساعتا، بعضی دقیقهها و ثانیهها، انگار یه خلا و یه حفره گنده وسط قلبم درست میشه. هیچ چیزی جز بودنت و خواستنت و دوست داشتنت پرش نمیکنه. انگار هستیت توی وجودم پنهان شده باشه. هی تلنگر میزنه به ذهنم. انقدر دُز دوست داشتنت توی خونم بالا میزنه که میخوام تا توی اتاق خوابت پرواز کنم. از تو خواب بیدارت کنم بگیرمت بغلم. فقط ناز و نوازشت کنم. نگاهت کنم. بلکه سیر بشم. از خواستنت. عطشت و دارم. خیلی.

مثل تو، مثل گل نیلوفر...